طبق پژوهشی که روانشناس اجتماع هاروارد، دکتر دیوید مک کلند انجام داد، "گروه مرجع" ما در حدود 95 درصد از موفقیت یا شکستمان را در زندگی تعیین می کند؛ اینکه بیشتر وقت ما با چه کسانی میگذرد و دوست داریم با چه کسانی باشیم.
جیم ران، استاد آنتونی رابینز میگوید ما به میانگین پنج آدمی تبدیل میشویم که بیشتر وقتمان را با آنها سپری میکنیم. آدمهایی که وقتمان را با آنها میگذرانیم تعیین میکنند که کدام گفت و گوها توجه مان را جلب می کنند و مرتب، در معرض کدام نگرشها و عقیده ها هستیم. اثر آنها خیلی جزئی و ظریف است؛ اما چون پیوسته اند یا ذهن ما را مشغول کرده اند، بسیار تاثیرگذارند.
پس باید دقت بسیاری به خرج داد. قطع کردن با برخی آسان نیست اما ضروری است. باید این تصمیم سخت را بگیریم و اجازه ندهیم آنها در کیفیت زندگی ما اثر منفی بگذارند...
بر اساس آنکه آدمها چگونه خودشان را نشان می دهند، تصمیم بگیریم چقدر میتوانیم از آنها تاثیر بپذیریم.
باید نگاهی به روابطمان بیندازیم و مطمئن شویم که سه ساعت از وقتمان را برای یک فرد سه دقیقه ای صرف نکنیم.
اگر میخواهیم روابط بهتر، عمیق تر و معنادارتری داشته باشیم باید از خود بپرسیم: دیدار و گفت و گو با چه کسی است که میتواند به طور مثبتی روی ما اثر کند. در این صورت اجازه دهیم درخشش و گرمای او بر ما سرایت کند.
همچنین یک" همراه موفقیت " بیابیم؛ شخصی که متعهد است و معتمد و به اندازه کافی جسور تا به ما بگوید نگرشها و رفتار و باورهای ما چگونه است.